Hominēs

Hic es tū, Gāius Valerius. Omnēs hominēs tē vocant, et tū respondēs.

Fabia māter tua est, et domina vīllae. Tē in lectō videt et dīcit: «Tūne dormīs?»

Lūcius pater tuus est, et dominus vīllae. In forō Tusculī cīvēs rogat: «Mē aedīlem facite!» Candidātus togam candidam habet.

Sextus frāter tuus est, puer improbus. Nōn labōrat, sed lūdit. In mūrō legis: «Sextus improbus est.»

Tertia soror tua est. Rosa eius pulchra et rubra est, sed rosa nōn adest: ō misera Tertia!

Pamphilus servus est, et in hortō labōrat. Dīcit: «Affer mihi tria māla!»

Zōsimus vīlicus est: in vīllā rūsticā servōs cūrat. Dīcit: «Vīlicus bonus sum!»

Daphnus pastor est, et ovēs cūrat. Ovēs eius septem sunt: VII.

Vibia caupōnam in compitō habet. Vīnum vēndit, sed Aulus dīcit: «Vīnum Vibiae aqua est!»

Aulus mīles nōn iam est: veterānus est. Aulus Vibiam amat, sed Vibia Aulum nōn amat.

Stephanus praecō est: in forō clāmat, et cīvēs audiunt. Multa audit et multa scit.

Mānius Atilius Fēlīx fullō est: tunicās et togās lavat. Sed urna eius perit. In mūrō legis: «Quis urnam habet?»

Polybius pistor est, et pānem bonum vēndit. Candidātus quoque est: Lūcium nōn amat, et Lūcius eum nōn amat.