Fābula

Tū es Gāius, fīlius Lūciī et Fabiae. Tū in lectō tuō es. Fabia, māter tua, tē vocat: «Gāī! Gāī!»

Tū in vīllā habitās, in vīllā Valeriā, prope Tusculum. Tusculum oppidum est, nōn magnum; Rōma urbs magna est, sed procul.

Lūcius, pater tuus, abest: in oppidō est, nam aedīlis esse vult. In vīllā sunt Sextus frāter tuus et Tertia soror tua.

Tū XVI annōs nātus es: nōn iam puer es, sed vir. Sed Sextus dīcit: «Tū nōn vir es, tū puer es!»

In vīllā multa negōtia sunt. Pamphilus servus in hortō labōrat et dīcit: «Affer mihi tria māla!» Ecce mālus: mālus magna arbor est, et in mālō sunt multa māla.

Quot māla affers? Sī pauca affers, Pamphilus dīcit: «Nōn tria māla sunt!» Sī tria affers, Fabia laeta est.

Tertia misera est: rosa eius nōn adest. Ubi est rosa? Fortasse Sextus rosam habet!

In culīnā larārium est: in larāriō mālum pōnis. Tum Fabia epistulam tibi dat. Epistula ad patrem tuum est. Ī ad Lūcium!

Portam aperīs et in viam exīs. Via longa est.

Prīmum vīllam rūsticam vidēs. Ibi Zōsimus vīlicus servōs cūrat, Daphnus pastor ovēs cūrat, et bōs in āreā labōrat. Ovēs Daphnī septem sunt, sed hīc sex sunt. Ubi est ovis?

Tum ad compitum venīs: ibi via longa ad Rōmam it, via parva ad Tusculum. In compitō sunt āra, sepulcra et caupōna: Vibia ibi vīnum vēndit, et viātōrēs bibunt.

In lapide legis: «Tusculum: mīlia passuum II.»

Per portam in oppidum intrās. In viā sunt tabernae: Polybius pistor pānem vēndit, Fēlīx fullō tunicās lavat.

In mūrīs verba legis: «Lūcium Valerium aedīlem facite!» Sed ecce alia verba: «Polybium aedīlem facite!» Nam Polybius quoque candidātus est.

In forō Stephanus praecō clāmat, et cīvēs audiunt. Ibi patrem tuum invenīs: Lūcius togam candidam habet.

Epistulam dās. Lūcius legit, et tē rogat: «Quid Fabia mē rogat?» Quid respondēs?

Urbs Rōma est, et tū ad Urbem īre vīs. Sed via ad Rōmam nunc clausa est: lūdus nōndum perfectus est.